In de afgelopen drie en half jaar, zijn wij helaas drie dierbaren verloren. Hiervoor had ik gelukkig nog nooit afscheid hoeven nemen van iemand die dicht bij me stond. Dit is ook een van de redenen dat het me nu extra zwaar viel misschien. Ik wil jullie graag meenemen in wie ik ben verloren, hoe dit is gekomen en hoe ik dit ervaren heb.

De eerste en laatste kus van Opa

Doordat ik een keizersnede gehad had, en ik dus moest herstellen, kon ik helaas niet eerder naar mijn opa dan 3 weken na de bevalling. Na die 3 weken konden we eindelijk mijn opa voorstellen aan zijn eerste achterkleinkind. Ik ben zo blij dat hij dit nog heeft mogen meemaken.

Ziekte

Mijn opa was al lange tijd ernstig ziek. Hij had meerdere gezondheidsproblemen waaronder ook veel problemen met zijn hersenen en daarbij dus dementie. Hij werd dan ook verzorgd op een gesloten afdeling in het verzorgingstehuis. Op het moment dat we met onze zoon bij hem kwamen, ging het al niet goed met hem. Mijn opa was niet altijd helemaal bij bewustzijn en kon ook eigenlijk niet meer praten.

Afscheid nemen: Eerste ontmoeting met achterkleinkind

De eerste ontmoeting met (overgroot) opa. De eerste en laatste kus voor zijn achterkleinkind

Toch, toen hij zijn achterkleinkind zag, begon hij te stralen zoveel als hij kon. Ik moet er weer van huilen nu in dit zo schrijf, ik heb altijd het gevoel gehad dat mijn opa op onze zoon gewacht heeft. Want een week na de ontmoeting is mijn opa, tot groot verdriet, helaas overleden na een ziekte bed van enkele dagen. We moesten nu echt afscheid van hem nemen.

Nog vol hormonen, afscheid nemen.

En daar zat ik dan met al mijn hormonen, zo van mijn wolk afgestoten. Ik moest ineens een maand na mijn bevalling een crematie mee gaan regelen. Gelukkig hebben we dit met de hele familie gedaan en hebben we hierin veel steun aan elkaar gehad. Ik heb dit ervaren als een erg zware tijd, echter heeft onze zoon voor veel afleiding gezorgd bij zowel ons als onze familie, een baby brengt toch vreugde. Wat staat leven en dood toch dicht bij elkaar… Mijn opa liet zijn vrouw(oma), 3 kinderen, 7 kleinkinderen en een achterkleinkind achter. Een van hun dochters is op 39 jarige leeftijd overleden, hij keek er erg naar uit om naar haar toe te gaan.

Onverwachts afscheid (Schoon)Opa

Afscheid nemen: Overgroot opa houdt achterkleinkind vast

Op schoot bij (schoon/overgroot) opa.

 Hij was een super trotse (overgroot)opa. Wat was hij trots, nog een achterkleinkind erbij, en nu een die ook zijn achternaam door kon geven. Hij had nog zo veel liefde te geven, en was nog helemaal niet klaar om te gaan. Zijn vrouw, van wie hij ontzettend veel hield, zat inmiddels al een poosje in het verzorgingshuis. Hij kon helaas niet meer voor haar zorgen in verband met haar alzheimer. Elke dag ging hij nog naar toe. Op 10 juni 2017 zou hij zijn dochter afhalen van Schiphol na haar vakantie. Echter is hij daar nooit aangekomen. Tot ons grote verdriet is hij die nacht in zijn slaap overleden, totaal onverwachts. Hij had de dag ervoor nog een 4 daagse uitgelopen.

Tijd om afscheid te nemen

Onze zoon was nog geen half jaar oud, en we moesten alweer iemand gaan cremeren waarvan we veel hielden. Het was erg druk bij de crematoria en er was dan dus geen andere mogelijkheid dan de crematie te laten plaats vinden op 15 juni, mijn verjaardag… Zo had onze zoon twee overgroot opa’s, en zo heeft hij er geen meer. Hij liet zijn vrouw(oma), 4 kinderen, 10 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen na.

Op drie jarige leeftijd afscheid nemen van Mimi/Oma.

Mijn oma, onze zoon noemde haar Mimi. Na het verlies van haar man, mijn opa, voelde ze zich erg alleen. Mijn moeder begon steeds meer voor haar te zorgen, helaas werd de gezondheid van mijn oma met de tijd steeds slechter.

Mimi houdt achterkleinkind voor het eerst vast

Mimi’s eerste ontmoeting met Mika. Het dekentje was een cadeau van haar.

Elke woensdag en vrijdag past mijn moeder op Mika, dit doet ze al sinds ik weer aan het werk ging na mijn zwangerschapsverlof. Elke vrijdag gingen ze samen naar Mimi. Een dag wat echt een lichtpuntje was voor Mimi, ze genoot hier ontzettend van. Mika was haar grote trots, het liefst ging ze overal met hem showen. Ze woonde zelfstandig in het verzorgingstehuis. Ze kreeg hulp in de huishouding en verzorging in de ochtend en avond, de rest kwam op mijn moeder neer. Eten deed mimi in het restaurant van het tehuis.

Steeds meer gezondheidsproblemen

Naar mate dat de gezondheid van mimi steeds verder achteruit ging ontstonden er steeds meer problemen, het ene gezondheidsprobleem kwam bovenop het ander. Mimi zat vanaf toen altijd in een rolstoel. Ze miste haar man(opa) ontzettend erg.

We hebben van de tijd die we met haar nog hebben mogen hebben, het beste gemaakt. We hebben haar wanneer mogelijk nog meegenomen naar leuke plekken en uitjes, als de Efteling en speeltuinen.

Helemaal op…

Mimi duwt kinderwagen

Mimi duwt de kinderwagen vanuit haar rolstoel. Een echt treintje want mijn moeder duwt de rolstoel.

Op den duur was ze op, ze was toe aan rust. Ze wilde erg graag naar haar man, en haar overleden dochter. Mijn oma was een gelovige vrouw. Op haar sterfbed was ze dan ook de treden naar de hemel aan het tellen, tot ze hier eindelijk bij de poort aangekomen was. Op 19 dec’ 19 hebben we dan ook tot ons grote verdriet afscheid van haar moeten nemen.

Een ‘sterretje’ aan de hemel

Mika was net 3 jaar oud, en ook hij moest afscheid nemen van zijn lieve Mimi. Ik kan je vertellen dat het moeilijk is om uit te leggen dat iemand is overleden. Wij hebben Mika uitgelegd dat Mimi is overleden en heel ziek was. ‘Ze is nu een sterretje geworden samen met de opa’s en als het donker is buiten en de wolken zitten er niet voor, dan kan je dat sterretje zien.’

Mika denkt nog steeds vaak aan Mimi, ook kijkt hij wanneer het donker is, altijd of hij een felle ster kan vinden…

Lieve opa’s en oma, jullie worden ontzettend hard gemist! We zullen altijd aan jullie blijven denken en we houden van jullie!

Het afscheid nemen van een dierbaren is erg zwaar. Dit is ook een van mijn angsten, leer hierover meer in mijn blog Angsten | Hier ben ik bang voor, en jij?

(Visited 68 times, 1 visits today)