Je kraamtijd, een periode van herstel, gewenning, rust en genot! Tenminste dat is de bedoeling! Tijdens je kraamtijd weet je dat er veel op je af gaat komen. Bij ons verliep de eerste week van de kraamtijd niet helemaal volgens de verwachtingen.

Na de bevalling

Onze zoon is zoals je in mijn vorige blog Mijn bevalling || Spoedkeizersnede onder narcose kon lezen ter wereld gekomen bij 37 weken en 6 dagen met een spoedkeizersnede onder narcose. Hij had een moeilijke start. Hij is na de geboorte in een couveuse geplaatst met een CPEP en sondevoeding.

Gelukkig was onze kleine man erg sterk en is hij de slechte start snel ten boven gekomen. Na enkele uren mocht de CPEP al weg. Hij moest nog wel in de couveuse blijven, waar hij de dag erna ook uit mocht. Wat kunnen die kleintjes toch ontzettend sterk zijn!

Start van de kraamtijd thuis

Na 2 nachten in het ziekenhuis konden we niet wachten om lekker naar huis te gaan met onze kleine man samen te genieten als gezinnetje van onze kraamtijd. Bij thuis komst stond de kraamverzorgster al op ons te wachten. Een erg lieve vrouw die ons goed bijgestaan heeft tijdens de korte kraamtijd die we hadden!

Dan ben je heerlijk thuis, aan het genieten van het samen zijn…. begint de kleine man begon wel erg gelig te zien. Ook sliep hij steeds meer en was hij niet erg ijverig met eten….. Dit was natuurlijk gek…… De kraamverzorgster gaf aan dat het niet helemaal goed uitzag en ik toch even het ziekenhuis moest contacteren.

Bilirubine en lichttherapie

Het komt vaak voor dat pasgeboren baby’s wat gelig gaan zien, echter was onze zoon wel erg geel. Omdat hij hierbij ook suf was en slecht tot niet wilde eten, moesten we meteen naar het ziekenhuis komen. In het ziekenhuis werd bloed geprikt om het bilirubinegehalte te meten. Zijn gehalte bleek veel te hoog…wat dan weer schadelijk kan zijn voor de hersenen en het gehoor. Helaas betekende dit dus wederom een opname in het ziekenhuis. Nu kreeg onze zoon “lichttherapie”.  Of terwijl, hij moest onder de “blauwe lamp”. Dit betekende dat hij in enkel een pamper op een matje (ook met blauw licht) onder een fel blauwe lamp moest liggen, hij kreeg hierbij een stoffen maskertje op om zijn oogjes te beschermen. Hierin moest hij, jawel, 24 UUR! blijven liggen.

Dit brak mijn hart, ik vond het verschrikkelijk. Ik mocht mijn kindje enkel vast houden als het echt nodig was, bij voedingen, verschoningen en heftige huilbuien (welke hij niet had omdat hij suf was). Dit betekent dus ook niet buidelen en gedurende 24uur geen band kunnen opbouwen met je kind. Ik vond het erg moeilijk om hem zo te zien liggen, de tijd duurde ook zo lang. Je weet dat dit het beste is voor de gezondheid van je kindje, maar het doet zo veel met je emoties, en helemaal zo kort na de bevalling.

Wanneer de eerste 24uur over waren, moesten we nog eens 24uur blijven ter controle. Er werd hierbij nog bloed afgenomen ter controle, als het gehalte niet gezakt zou zijn zou hij terug onder de lamp moeten.

Eindelijk weer naar huis

Gelukkig was het gehalte gedaald, en had hij geen schade opgelopen. Na 48 uur weer doorgebracht te hebben in het ziekenhuis, konden we dan eindelijk weer naar huis. Waar wederom onze lieve kraamverzorgster ons op stond te wachten om nog een paar daagjes bij ons te ondersteunen, waarvoor bedankt!

Lees ook:

(Visited 52 times, 1 visits today)