Op het moment ben ik 22 weken zwanger van ons tweede kindje. Nu zit ik zelf erg met de vraag, wel of geen borstvoeding geven? Ik zal jullie uitleggen waarom ik hier over twijfel.

Na de geboorte van onze zoon Mika ben ik begonnen met borstvoeding geven. Mijn melk kwam niet meteen helemaal op gang en dus moest ik kolven om het goed op gang te krijgen. In de tussen tijd kreeg Mika de beetjes gekolfde melk met hierop poedermelk als aanvulling. Omdat Mika de eerst dag een sonde had, waardoor hij zijn melk kreeg, heeft hij dus niet meteen aan de borst gelegen.

Borstvoeding: Baby krijgt borstvoeding

De eerste aanleg pogingen. Als het zou lukken mocht de sonde eruit.

Een tepelhoedje

Toen het moment eenmaal daar was dat Mika wel aan de borst mocht liggen, werd dit heel gehaast gedaan. Hij pakte de tepel niet meteen goed, ook mede omdat mijn tepel iets naar binnen kroop. De zuster vond het toen meteen nodig om een tepelhoedje te gebruiken. Ik heb hier toen niks van gevonden, ik dacht het zal wel zo moeten. Later bleek dus dat ik mijn zoon niet meer aan de borst kon leggen zonder een tepelhoedje… Ikzelf vond dit vooral heel irritant. Ik weet dat het zonder tepelhoedje mogelijk meer pijn gedaan had, en kloven etc. Echter vond ik het met een tepelhoedje zo onhandig. Er bleef vaak wat melk instaan, waardoor je dus met een goede doek snel moest opvangen voordat je het hoedje eraf zou halen. Ook moest ik steeds na elke voeding dat ding weer schoonmaken en zo bleef je bezig.

Borstvoeding geven is geweldig, tot dat…

Ondanks de ongemakken vond ik het wel heerlijk om borstvoeding te geven. Tot op het moment dat ik pijn kreeg in mijn borst en ik zo ongelooflijk ziek werd! Ik ben in mijn leven geloof ik nog nooit zo ziek geweest. Ik had een borstontsteking. Door de ontsteking stopte ook Mika met drinken bij me, hij vond het natuurlijk niet meer lekker. Dit alles ging in een snel trein vaart. Na de ene borst, leek het weer iets beter te gaan, Mika dronk ook weer een klein beetje. Ondanks dat hij toch een voorkeur leek te hebben ontwikkeld voor poedermelk. Blijkbaar was dit ook niet genoeg, en kreeg ik wederom een borstontsteking in mijn andere borst. Wederom ontzettend ziek, en ik gaf het op… Ik ben per direct, met heel veel pijn in mijn hart, gestopt met het geven van borstvoeding.

Angst

Door deze ervaring ben ik een beetje bang geworden voor het geven van borstvoeding. Ik weet dat ik mogelijk zelf fouten heb gemaakt bij de borstvoeding met Mika, tenminste dat denk ik. Dus wellicht zou het me helpen als ik me erg goed erop voorbereid. Nog beter dan de vorige keer? Ik bedoel bij Mika heb ik ook met een lactatie deskundige gesproken in het ziekenhuis. Maar gaat dit verschil maken?

Ik vind het wel enorm belangrijk om borstvoeding te geven, in elk geval om het te proberen. Maar die angst.. het zit me in de weg. Ik heb me voor nu voorgenomen om dit bij mijn volgende afspraak bij de verloskundige te bespreken, ik hoop dat hun mij hierbij kunnen helpen, of iemand weten die mij hierbij kan helpen. Want ik denk dat ik de hulp nodig heb.

Lees ook:

(Visited 169 times, 1 visits today)